denn hier herrscht vernunft

Het is weer enige tijd dat ik dit stukje cyberspace heb bekliederd met mijn reisverhalen, sagas en mythes. Ik heb namelijk 2 dagen stage gelopen en daarna de rest van de week ziek in bed gelegen. Een goed begin is het halve werk zeggen ze, jaja.
Anyway, sinds de laatste blog hebben zich enige veranderingen voorgedaan, die zo'n invloed op mij hebben gehad, dat ik het noodzakelijk, maar ook vanzelfsprekend vond om met jullie te delen.
Ten eerste:
Voor de komende 2 maanden heb ik onderdak gevonden in het voormalig-oost-duitse Friedrichshain. Het betreft een ikea-kamer van ongeveer 20 m2 op zo'n 2 minuten loopafstand van de U-bahn Samariterstrasse in een 5 persoons WG (WohnGemeinschaft voor de leken) met goeie huisgenoten om suuuupergezonde veganistische maaltijden mee te bereiden.
Ten Tweede:
ik ben eindelijk begonnen met mijn stage. Oftewel: van maandag tot vrijdag gaat om 7 uur de wekker, blijf ik tot half 8 liggen, sta ik op, om vervolgens om kwart voor 8 op mijn fiets (model: tienermeisje) te stappen en tijdens het ochtendgloren de melancholieke Spree te overbruggen.
Om 8 uur tref ik dan mijn stagebegeleidster en de kunstenaars waarmee de projecten opgezet worden, om een heerlijk Deutsches Fruehstueck voor te bereiden.
Om half 9 start officieel het Fruestueck met een gezamenlijk mega-enthousiast “Guten Morgen, Frau Moeller”(mijn stagebegeleidster). Alle “coole” kinderen komen overigens een kwartier tot 20 minuten later binnen alsof ze de catwalk bewandelen.
Vervolgens worden de kinderen ingedeeld in groepen bij verschillende kunstenaars, die allemaal verschillende kunstdisciplines vertegenwoordigen.
Met deze kunstenaars gaan zij gedurende een week of meer, aan de slag om aan de hand van een bepaald thema iets uit te werken. Tot nu toe heb ik 2 verschillende projecten meegemaakt door alleen maar mee te doen, namelijk:
Vaetergeschichte: Een project om de dialoog tussen vaders en hun kinderen te bevorderen. De opdracht was dat kinderen van 9-10 jaar hun vaders moesten vragen naar sprookjes. Resultaat: ieder kind kwam aan met verhalen over hoe hun vaders naar Duitsland zijn gekomen, hoe zij moeite hadden met de taal, etc. Blijkbaar zijn dat de verhalen die kinderen verteld worden voor het slapen gaan.
Er was overigens wel een kind bij die iets vertelde over een raaf en vos, maar daar kwam geen einde en was sowieso geen touw aan vast te knopen. (:
Al met al was het allemaal wel leuk en aardig, maar niet echt de bedoeling. Gelukkig loopt dit project tot mei en moeten we even kijken hoe dit project toch nog een klein succesje kan worden.

Het project wat deze week loopt heet Faelscher Werkstatt, en staat in het tekenen van vervalsen. Ik heb bij de schildergroep gezeten, die oude schilderijen mochten uitzoeken en beschilderen. Helaas hebben veel kinderen schijnbaar last van chronische vermoeidheid en een zwakke blaas, waardoor het werk constant stil ligt of niet eens heeft bewogen.
Ofja, behalve bij een museumbezoek gisteren, daar was iedereen binnen 10 minuten klaar mee.
Al met al zijn de groepen erg vermoeiend, maar vooral hilarisch. In het bijzonder wanneer ik verneem van een kunstenaar dat een kind in zijn groep, in het lokaal op een sofa ging liggen en gedurende de hele cursus geslapen heeft.
Ik trek deze manier van creatief-agogisch werken wel:)

Sociaal gezien heb ik het vrij rustig aangedaan afgelopen week, in verband met mijn ziekteverzuim en het feit dat ik iedere dag vroeg uit de veren moet. Ik heb wel gisteren geholpen bij een voku en heerlijke Koeningsberger Klobse gemaakt (schijnbaar een traditioneel Duits gerecht) wat erg geslaagd was. Alleen na 12 kilo aardappelen schillen, deden mijn handen toch een beeeetje pijn.

dikke doei