Herr Botschafter

Het is een beetje vervelend om een nieuw bericht te posten, wanneer mijn laatste bericht voor het weekend is gepost. Voor mij houdt dat in, dat ik moet graven.
Aight, vorige week was er op vrijdag een presentatie van de groep waar ik die week mee heb gewerkt. Uiteindelijk is het toch iets minder dramatisch uitgepakt dan met had verwacht, wat natuurlijk een teken is dat de groepen uitstekend resultaat hebben geleverd.
Wat de presentatie precies inhield, is mij even ontschoten, maar laten we het er maar op houden dat dat niet relevant is:)
Daarna had ik eindeiljk “feierabend” en daarop aansluitend weekend, oftewel ik gunde mijzelf wel een bezoek aan YoYo's Foodworld, de veganistische snackbar hier om de hoek, waar ik overigens ook de drie daarop volgende dagen mijn avondeten heb genuttigd.
Anyway, enkele wodka-energy's later besloot ik met wat lui hier om de karaokebar op te zoeken. HA.HA.HA. Ik houd hier oprecht van.
Na deze avond was ik ook het hele weekend uitgeschakeld en heb germany's next top model, Wild Germany(docu's over satanisme, crystal meth, etc. mega-slecht overigens) en Da wird mir uebel, een Duits olijk consumentenprogramma, gepresenteerd door o.a. Maite Kelly.
Al met al ben ik dus nogal blij dat ik geen eigen televisie op mijn kamer heb......

Afgelopen maandag stond ik in ieder geval weer netjes om 07.30 naast mijn bed en het was het weer tijd voor een nieuwe ronde. Het project van afgelopen week heette Carrot Time, oftewel Wortel Tijd. Waarom? Omdat de Amerikaanse ambassadeur aan het eind van de week een bezoek komt brengen aan de Schlesische 27.... Eigenlijk gewoon dus omdat het kan.
Naja, Er waren 3 groepen, dans, kostuum en koken.
Natuurlijk weer iedere dag ontbijt klaargemaakt en toegekeken hoe een jongetje iedere ochtend zo'n 2 kannen chocolademelk naar binnen werkte.
Het meeste heb ik meegelopen met de kookgroep. Iedere dag hebben we gerechten gemaakt met... wortels. De kinderen mochten recepten meenemen en zeggen wat we gingen maken. Uiteindelijk hebben we wortelsoep, wortelbrood, wortellasagna, worteldoner, wortelpizza, wortelsap en wortelijs gemaakt. Erg leuk en lekker allemaal! Vooral erg leuk wanneer je kinderen expliciet op het hart drukt dat ze geen zaadjes uit een chilipeper moeten eten.
Nog geen minuut later heb je ze rennend door het gebouw op zoek naar iets te drinken.

Na 4 dagen flink gekokerelt te hebben, was de grote dag aangebroken. Naast Herr Botschafter, zou ook nog een Amerikaanse bakster met de kinderen carrot-cupcakes maken.
Zeeeeeeeer waarschijnlijk was dat niet helemaal goed gecommuniceerd geworden, aangezien er alleen zo'n 20 cupcakes waren voor de kinderen om te decoreren. De andere 60 waren al voorheen gedaan door de bakster zelve. Wat een hoogtepunt aan het eind van de week.
Het was de bedoeling dat terwijl Herr Botschafter binnen zou komen, de kinderen allemaal vlijtig aan het decoreren waren. Niets bleek minder waar. Binnen 5 minuten waren ze daar al klaar mee en bij binnenkomst van Herr Botschafter was de “kookstudio” inmiddels in een speeltuin veranderd.
Onder begeleiding van 2 bodyguards en een fotograaf komt meneer binnen alsof hij Sinterklaas is met een “Hey, Dude” hier en een “Hey Gal” daar inclusief handjes schudden en in plaats van het kind, de camera aankijken. Uiteindelijk vindt de dansvoorstelling met zelfgemaakte wortelpakken en een megakonijnenhoofd plaats en worden de cupcakes uitgedeeld.

Eind goed, al goed.

Aight en nu heb ik weekend.

Houd jullie haaks net zoals ik dat hier doe;)